Jak atrakcyjnie zaprezentować nieruchomość?

Jednym z ważniejszych czynników decydujących o szybkiej sprzedaży mieszkania lub domu jest odpowiednia prezentacja. Jak to zrobić? Poniżej przedstawiamy kilka wskazówek.

Jak działa wirtualna rzeczywistość?

Oglądanie płaskiego obrazu na ekranie komputera lub smartfona coraz częściej nie wystarcza. Chcemy się poczuć tak, jakbyśmy znajdowali się w środku tego, co oglądamy – czy będzie to gra komputerowa, czy panorama rzeczywistego miejsca, czy np. projekt domu, który ma dopiero powstać. Umożliwia to technologia rzeczywistości wirtualnej (VR).

Jak działa wirtualna rzeczywistość?

Oglądanie płaskiego obrazu na ekranie komputera lub smartfona coraz częściej nie wystarcza. Chcemy się poczuć tak, jakbyśmy znajdowali się w środku tego, co oglądamy – czy będzie to gra komputerowa, czy panorama rzeczywistego miejsca, czy np. projekt domu, który ma dopiero powstać. Umożliwia to technologia rzeczywistości wirtualnej (VR).

Rzeczywistość wirtualna to rzeczywistość stworzona z użyciem technologii informatycznej – może, jak wspomniano, przedstawiać świat całkowicie fikcyjny, ale też istniejący (sfotografowany w odpowiedni sposób). Świat ten jest trójwymiarowy i interaktywny – umożliwia wpływanie na przynajmniej niektóre jego elementy.

Czego potrzebujemy, by doświadczać rzeczywistości wirtualnej? Do odtwarzania wrażeń wzrokowych służą ekrany – mogą być kinowe (kino 3D, 4D, 5D), komputerowe, ale też małe ekrany smartfonów i okularów VR.

Aby uzyskać efekt trójwymiarowości, stosuje się różne techniki optyczne. Jedną z nich jest anaglif – zastosowanie specjalnych, najczęściej dwukolorowych okularów do oglądania obrazu stereoskopowego, tak aby co innego było widać prawym okiem, a co innego lewym. Jest to jednak technika bardzo niedoskonała i nie odwzorowuje dokładnie kolorów.

Jednak dzisiaj mamy do dyspozycji znacznie bardziej zaawansowane technologie niż anaglif. Lepszy efekt dają okulary polaryzacyjne 3D (pasywne), które są proste i tanie. Ich szkła charakteryzują się odwrotną polaryzacją przepuszczanego światła. Z kolei okulary migawkowe (aktywne) na przemian zaciemniają obraz docierający do prawego i lewego oka. Pewną wadą jest tu migotanie obrazu, choć w nowszych modelach jest ono mało dostrzegalne.

Możemy też skorzystać z okularów VR – samodzielnych lub współpracujących ze smartfonem z zainstalowaną specjalną aplikacją. Możemy tu mieć dwa odrębne wyświetlacze lub ekran podzielony na części; w rezultacie obraz widziany prawym i lewym okiem nieco się różni – jest przesunięty, co daje wrażenie trójwymiarowości.

Aby wrażenia były realistyczne, ważna jest płynność obrazu – co najmniej 60 klatek na sekundę. Powinniśmy też mieć wrażenie, że wyświetlany obraz natychmiastowo reaguje na nasze ruchy. Dlatego potrzebne są precyzyjne czujniki – żyroskop, akcelerometr i magnetometr. Niektóre okulary są już w nie wyposażone. Natomiast jeśli mamy okulary wymagające użycia smartfona, musimy sprawdzić, czy nasz model telefonu ma te czujniki.

Rzeczywistość wirtualna może być także wzbogacona o wrażenia dźwiękowe; szczególnie realistyczny efekt dają układy wielokanałowe 3D. Próbowano również wprowadzić wrażenia zapachowe, np. uwalnianie mieszanek zapachowych w określonych momentach, choć na razie takie rozwiązania nie są stosowane powszechnie. Bardziej popularne są rozwiązania dotykowe, np. specjalne fotele wytwarzające wibracje i wstrząsy (stosowane w kinach 4D i 5D) czy wirtualne rękawice (stosowane w niektórych grach, ale także do pracy i szkoleń), a nawet specjalne bieżnie i kabiny.

Rzeczywistość wirtualna najczęściej kojarzy się z grami, lecz może być wykorzystywana także do celów ściśle użytkowych, np. do szkoleń interaktywnych, testowania urządzeń w sytuacjach i warunkach, które w rzeczywistości byłyby niebezpieczne, tworzenia modeli i prototypów, a także do promocji instytucji, firm i nieruchomości poprzez interaktywne prezentacje umożliwiające zwiedzanie ich wnętrz.